Er was eens heel lang geleden (in het jaar 1987) een stel vrienden bij elkaar gekomen om samen mee te doen aan de Zijtaartse carnavalsoptocht. Na avonden praten, drinken en ideeën uitwisselen kwamen ze tot een bouwtekening. Nu nog een bouwplaats, een wagen, een tractor, een groepsnaam, een lasapparaat, veel ijzer, papier en behangselplak.

De bouwplaats was snel gevonden, dat werd de Leinserondweg waar we nog jaren zouden terugkomen. De materialen… ook daar werd voor gezorgd en het enige was nog de groepsnaam, na veel vijven en zessen werd er voor gekozen om ons “De Inhoalers” te noemen.

Dus het begin voor carrierë als wagenbouwers was ingezet! We waren toen allemaal zestien en een enkeling was zeventien jaar oud. We zouden een wagen gaan maken waarin we naar voren lieten komen dat we de bloemetjes met carnaval buiten zouden zetten, de gehele tekst luidde dan ook: “Mi carnaval niet op de centen gelet en de bloemetjes buiten gezet maar we maken ons geen zorgen en betalen de rekening morgen”. Na deze bloemlezing en optochten in Zijtaart, Veghel en Nederwetten was door het weer de optocht in Eerde niet meer mogelijk, tenminste niet voor onze wagen. Maar niet kniezen, volgend jaar doen we weer mee en dan gaan we er echt voor!

Maar om een lang verhaal nog langer te maken in 1988 zaten veel van onze bouwers voor hun examen van de LTS, LAS, huishoudschool of een andere opleiding en was er dus weinig tijd om iets te bouwen maar toch hebben we uiteindelijk iets in elkaar weten te zetten en we deden weer mee. Maar in 1989 ja dan gaan we er voor… En dat hebben we naar alle eer en geweten ook gedaan. We zochten een betere bouwplaats (die we uiteindelijk niet konden vinden) dus in overleg bouwden we een grote tent achter het huis van de familie Van Lankveld. In die tijd speelde er veel in de politiek en met name het paspoort was een hot item. We hadden dus een leuke tekst bedacht, “Paspoort nep, weg met kep” en we mochten dit jaar voor het eerst bij de volwassenen meedoen, dat was een grote uitdaging.

In die jaren had je de meerdere jongere groepen en “De Laotkommers” die bij de wagens altijd hoge ogen gooide, het zou een eer zijn om een keer eerste te worden… Wat natuurlijk niet lukte in 1989 maar wel in 1990 toen we met wereldwijd plezier en een rio danseres de optocht sierde, de mooie loopgroep er omheen zorgde voor een schitterend geheel.

De jaren daarna ging het zoetjes aan steeds moeilijker om een wagen te bouwen op enig niveau in 1991 met “Beestenboel” en 1992 met “Carnaval sloat alles” ging het nog wel maar met moeite.

Carnaval sloat alles – 1992

Door werk, studie en andere nutteloze dingen die het leven maar zwaar maken (zoals verkering en vrouwen) vonden we het een goed idee om samen met een andere groep een wagen te gaan bouwen. We vonden de toenmalige “Knoei” bereidt om samen met ons te gaan bouwen en dat ging twee jaar erg goed. In 1993 raakte we “Niet uitgeblust” en in 1994 was ”Carnaval vur ons kinderspel”. Maar ja, je wordt toch ook een dagje ouder en na die verkering wordt er toch een huisje gekocht en er wordt getrouwd en ja dan valt bouwen van een carnavalswagen toch een keertje af. In 1995 wilde we eigenlijk wat kleins doen maar toen bestond de carnavalsvereniging 33 jaar en daar moesten we toch ons petje voor afnemen en dat deden we dan ook in de optocht.

De jaren die volgende was het erg moeilijk om mensen op de been te krijgen om mee te bouwen maar we bleven volhouden en kwamen we in 1996 “nog langs gewipt”. In 1997 luidde we mi ons klokkenspel, maar in 1998 hadden we weer wat meer bouwers gevonden en konden we er weer tegen aan. “We draaide helemaal door” in dat jaar zo erg zelfs dat we in 1999 “zo vals waren als onze hond”, en dus ook geen noot muziek konden spelen. We hadden de smaak weer te pakken en in 2000 kwam het hoge woord er dan toch uit, “we hebben het duvels op carnaval” en dat maakte we duidelijk ook! En met het succes van dat jaar gingen we in 2001 weer voorbarig van start, te voorbarig maar dat is achteraf, we brachten “leven in de b(r)ouwerij” maar dat was toch moeilijker als we dachten. In 2002 toch maar niet zo groot meer bouwen want we moeten “al hil wa voor d’n dag toveren” om aan genoeg mensen te komen maar ook dat lukte zelfs ben en Fien Coppens en Annemieke van de Linden hebben met ons meegelopen in de optocht van eerde in dat jaar.

Dus het jaar 2003 moesten we echt weer een stapje terug doen mede doordat er echte bouwers afhaakte en/of met carnaval op vakantie waren konden we dit jaar alleen maar spiegelen met mooie wagens uit het verleden. Vol goede moed gingen we in 2004 op zoek naar talent en dat gebeurde in de optocht door naar carnavalstalent te zoeken die mee wilde doen aan idols, zelfs burgemeester Frankfort zong zijn deuntje mee. Nu wisten we weer wat we konden en daar werd de volgende jaren rekening mee gehouden. Want om er steeds weer “niks van te bakken” is ook niet leuk, de pannenkoeken smaakte goed in 2005. We kregen weer moed en het kon ons geen bal schelen in 2006 dat we al dik in de dertig zijn en als bijna bejaarde bouwers mee wilde doen aan de optocht. We kregen hele leuke reacties in 2007 dat we nog steeds mee doen met de optochten en dat vonden we echt super. Daarom begonnen we vol goede moet weer te bouwen voor 2008 het jaar waar we voor de 22e keer meededen. Dus van alle jaren wat bij elkaar gezocht en hier een wagen omgebouwd dat het al 22 jaar “Niks” was. Dit was goed voor de “Romkan” in Zijtaart waar we erg trots op zijn. Die stimulans bracht ons er toe om in 2009 weer eens wat groter te bouwen want we vinden dan toch dat we bij de eerste vijf thuis horen na vele avonden discuseren en bouwen hadden we eindelijk “de poppen aan het dansen” wat tevens resulteerde in een vijde plaats in Zijtaart en vijfde plaats in Veghel, we waren super trots. In 2010 “zagen we ze vliege” en dit resulteerde in Zijtaart en Veghel met een mooi resultaat, in Veghel stonden we zelfs op de derde plaats!

Optocht Kuussegat 2010

2011 bracht natuurlijk wat meer druk met zich mee. Na de derde plaatsen van vorig jaar wilde we dit wel weer evenaren. Het is idee bestond dat er iemand zij ik ben een stukje film kwijt van de carnaval. Nou laten we dan de carnaval gaan filmen en het zo nog een keer aan ons voorbij trekken. Geweldig idee en uitvoering. heel veel positive reacties van het publiek. Met als resultaat een vierde plaats in zijtaart en derde plaats in veghel zijn we dan ook dik tevreden.